Juni in Amsterdam lokt een vol palet: pioen, lathyrus, tuinroos, dille, en nog een handvol soorten die de veiling die week over heeft. In het atelier aan de Gerard Doustraat zien wij elk jaar hetzelfde patroon. Deelnemers komen binnen met een lijst van twaalf namen en gaan naar huis met een stuk dat geen richting heeft. Het junipalet wordt sterker als u schrapt.
Een werkbare weeklijst heeft vijf regels. Eén hoofdbloem die de kleur draagt, één lijn die de hoogte zet, één textuur voor dichtbij, één groen dat de vorm bijeenhoudt, en één reserve voor als de partij tegenvalt. Alles daarbuiten moet een reden hebben die u hardop kunt zeggen. „Het lag in de doos” is geen reden. In de module seizoenswerk oefent u die lijst voordat het mes erin gaat.
Juni is warm op transport. Een bakfiets van Aalsmeer naar De Pijp of een busje dat in de zon staat, kost fijn bloemblad. U conditioneert de avond ervoor, haalt blad onder de waterlijn weg en laat pioenen en rozen apart drinken. Plastic dat te lang dicht blijft, geeft broei. Plastic dat te vroeg open gaat op de gracht, geeft windschade. De middenweg is een koele tussenstop en stelen die vastliggen.
Het stuk zelf mag lucht houden. Een junibos die van boven één vlak is, verliest de lathyrus en de dille. Zet de hoofdbloem lager dan uw eerste neiging en laat de lijn er scheef doorheen lopen. In bloemschikken heet dat een leesbaar profiel: van opzij moet u zien waar de massa zit. Een ronde bol is alleen juist als de opdracht daarom vraagt, niet omdat juni naar bruiloft ruikt.
Prijs volgt de lijst. Rekent u twaalf soorten door, dan betaalt de klant uw onrust. Rekent u vijf regels, met een eerlijke hoofdbloem, dan blijft er ruimte voor uw uren. Noteer de vervanger vooraf. Als de pioen zacht aankomt, wordt de tuinroos de hoofdbloem en blijft de rest van de lijst staan. U belt alleen als de kleur echt verschuift, niet bij elke steellengte.
Bewaar van deze week één foto van de lijst en één foto van het stuk. Leg ze de volgende keer naast elkaar. Dat is genoeg huiswerk. Het seizoen verandert snel genoeg; uw gewoonte om te schrappen mag blijven.
Wie in juni voor een interieur in Oud-Zuid of de Jordaan werkt, houdt ook rekening met het licht. Avondzon op een westgevel maakt bleekroze pioenen flets en laat dille als een wolk verdwijnen. Zet de hoofdbloem dan iets dieper in het groen, zodat de kleur niet alleen op de foto van twaalf uur bestaat. In een noordelijk grachtenraam mag het palet juist lichter, omdat het daglicht de tinten niet wegbrandt. Noteer de gevel bij de lijst. Een junipalet zonder die notitie is een bos die alleen in het atelier klopt.
Conditioneer pioen en tuinroos apart van fijn kruid. Kruid wil kort drinken en daarna lucht. Een pioen die te kort drinkt, opent niet of opent in één keer en laat dan blad vallen. Reken voor de pioen een nacht, voor de lathyrus een paar uur, en snijd houtige steeltjes van de roos schuin aan. Haal blad weg dat onder water zou staan. Dat werk hoort bij de avond ervoor, niet bij het moment waarop de klant al in de deuropening staat. In Amsterdam is de rit van koeling naar de Pijp kort, maar een half uur in een warme auto is genoeg om een te vroege bos te laten slinken.
Lever het stuk met een zin over water. „Bijvullen tot onder het bindpunt, niet tot op het lint” is genoeg voor een handgebonden boeket in een kan. Voor een vaas noemt u de lijn tot waar het water mag zakken voordat de hoofdbloem dorst krijgt. Beloof geen vijf dagen. Juni-materiaal is gul en kort. Een eerlijke 48 uur, met een vervanger op de lijst, houdt de relatie langer in stand dan een volle bos die op dag drie al aan de rand hangt.